السيد الخميني
95
استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى )
س : 42 - اگر مجريان عقد در موقع إجراء عقد ، نام اشخاص را مرخّم كنند ( مثلا مسيح اللّه را مسيح بگويند ) آيا عقد إشكالى پيدا مىكند ؟ ج - اسم بردن ميزان نيست ، همين قدر كه عقد براى شخص معيّنى خوانده شود و به نحوى آن شخص را معلوم نمايند كفايت مىكند . س 43 - شخص عاقد از پسر و دختر وكالت مىگيرد كه صيغهء عقد را جارى نمايد ، و همان شب زوجين زفاف مىكنند ، عاقد فراموش مىكند كه إجراء عقد كند ، پس از دو روز عقد متذكّر مىشود كه صيغهء عقد را جارى نكرده و فورى صيغهء عقد را جارى مىنمايد ، آيا عمل زوجين در اين مدّت چه صورت دارد ؟ آيا عاقد كه از روى سهو و فراموشى عقد نخوانده چه حكمى دارد ؟ ج - چيزى بر عاقد نيست ، و عمل مقاربت پيش از عقد اگر به اعتقاد اينكه وكيل عقد را خوانده و زوجيّت حاصل شده انجام گرفته حكم وطى شبهه « * » را دارد . س 44 - اگر زوج يا زوجه براى ازدواج به كسى وكالت دهند ، و آن وكيل هم به كس ديگر تا به عاقد برسد ؛ آيا عاقد بايد وسائط را در متن عقد ذكر كند يا
--> * - وطى شبهه ؛ يعنى همبسترى با غير زوجه به گمان زوجيّت او ، و احكام آن در كتب فقهيه مندرج است .